شگه بد بود یا خوب ببخشید دیگه !!!!!

موفق باشید !!!!

میدانی که خیلی دوستت دارم ، میدانم که نمیدانی بیش از عشق بر تو عاشقم....

میدانی که بدون تو زندگی برایم پوچ است ، میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر زندگی

وجود ندارد....میدانی که بدون تو عاشقی برایم عذاب است ،
 
میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی  نیست برای عاشق شدن....

میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب می شود ،

میدانم که نمیدانی بدون تو دیگر لحظه ای باقی نیست برای ادامه زندگی...

میدانی که همه فکر و زندگی من تو شده ای و تمام لحظه ها نام تو را در قلبم زمزمه

میکنم ، میدانم که نمیدانی از زندگی برایم عزیزتری ، زندگی در مقابل تو برایم کم

است تو دنیای من شده ای عزیزم...

می دانی که تو لایق این قلب عاشق منی ، میدانم که نمیدانی تو لایق تر از آن

هستی که تصور میکنی!میدانی که بدون تو من تنهای تنهایم ،
 
میدانم که نمیدانی آن زمان تنها تر  از من دیگر تنهایی نیست!

می دانی که خیلی بیقرارم و انتظار میکشم که به تو برسم و تو را در آغوش خود

بگیرم,  میدانم که نمیدانی از این انتظار دیگر خسته و دلشکسته شده ام...

می دانی که از این دوری و فاصله در بیشتر لحظه ها چشمانم خیس است ، میدانم

که نمیدانی دیگر در اعماق چشمانم اشکی نیست!

میدانی که آرزو دارم دستانت را بگیرم ، تو را در آغوش خود بفشارم ، بر لبانت بوسه

بزنم و به تنها آرزویم که رسیدن به تو می باشد برسم اما میدانم که نمیدانی تو همان

آرزوی منی!نمیدانی که بعد از تو به آن دنیا سفر خواهم کرد ،

می دانم و میدانم بعد از تو دیگر حتی مجالی برای نفس کشیدن نخواهد بود....

دل من باز گريست
 قلب من باز ترک خورد و شکست
 باز هنگام سفر بود
 و من از چشمانت ميخواندم
 که به آسانی از اين شهر سفر خواهی کرد
 و از اين عشق گذر خواهی کرد
 و نخواهی فهميد
در اين باغ پر از  عشق پاييز است

دنیا که این جوری نمی مونه همیشه

یه روز میای میگم نمی خوام و نمیشه

خیال نکنه همیشه دلم برات می میره

یه روزی برمی گردی که دیگه خیلی دیره

یه روز میای سراغم که خیلی وقته رفتم

هزار هزار بهونه از اون نگات گرفتم

این روزارو یادت باشه یه وقت نگی نگفتی

اون روزا  دورنیست که به یاد من بازم بیفتی

یه وقتی بر می گردی که فایده ای نداره

هر چی سرم آوردی دنیا سرت میاره

تو می روی و نگاهم  بهانه می گیرد

                      دلم شکسته و باران شبانه می گیرد

چقدر ساده .صمیمی. مثال خاطره ای

                       نهال یاد تو در من جوانه می گیرد

تو می روی نمی دانم از کجا آمد ؟

                       غمی که داغ دلم را نشانه می گیرد

بدان که زاده ی شعری همیشه می مانی

                       صدای ناله کران تا کرانه می گیرد

همیشه رسم فلک تا که بوده این بوده

                    که جمع ساده ی ما را زمانه می گیرد

         تو می روی و نگاهم میان چشمانت

        حزین نشسته و رنگ فسانه می گیرد!!!

.حقيقت تلخ است اما نه به تلخی تنهايی                  

تنهايی سخت است اما نه به سختی جدايی 

           اما ترسيدم که صدای قلبم تو رو اذيت کنه....

كاش از عشق تو می مردم ، كاش می مردم و ديگر كسی نگاه عاشقانه ای

 به من نمی كرد… ديگر نميخواهم كلمه دوستت دارم را از كسی به جز تو

بشنوم ، دوست دارم تنها تو مرا دوست داشته باشی… كسی به جز تو لايق

 من نيست ، من تنها ميتوانم با تو زنده بمانم… ديگر نميخواهم چشمی به

من با احساس عاشقانه نگاه كند !… من نميخواهم جز تو به كسی نگاه

بيندازم و عشق بورزم….! كاش از عشق تو می مردم ، كاش می مردم تا با

دلی عاشق ، آن هم عاشق تو از دنيا بروم…!

اگه روزی دل من به جز تو عاشق كسی ديگر شد آن زمان بدان كه ديگر پايان

زندگی من است و پايان داستان عشق…!

كلمه دوستت دارم كه از زبان من بلند می شود تنها برای تو است … من به

جز تو به كسی ديگر اين كلمه را نخواهم گفت ، بگذار حسرت كلمه دوستت

دارم از طرف من در دل همگان بماند ، تا همه بفهمند من تنها عاشق تو می

باشم…!

بگذار همه حسرت مرا بكشند ، و تو نيز در مقابل حسرت ديگران به من افتخار

 كن! افتخار كن چنين عشق و همدمی نصيبت شده است ، عشقی كه تا ابد

 خواهد ماند…

من مغرور شده ام ، مغرور عشقی كه به تو می ورزم شده ام، غرور من به

خاطر عشق بيش از حد نسبت به تو می باشد … غروری كه پايانش رنگ آغاز

زندگی است…

آهای عزيز من  به عشق من افتخار كن ،چون كه ميان اين همه

عاشقانی كه  ديدم تو را برای همدم و عشق زندگی ام انتخاب كرده ام

چون تو لايق آن هستی…! دوستت دارم تا آخرين نفس.........!

 چه درونم تنهاست خدا

از آتش پرسيدم عشق چيست؟  گفت:از من سوزانتر... از گل پرسيدم عشق چيست؟ گفت:از من زيباتر...از

 شمع پرسيدم عشق چيست ؟ گفت :از من عاشقتر... از خودش پرسيدم عشق چيست ؟ گفت: نگاهي بيش نيستم

يكي را دوست ميدارم ولي افسوس كه او هرگز نمي داند
نگاهش ميكنم شايد بخواند از نگاه من كه او را دوست ميدارم
ولي افسوس او هرگز نگاهم را نميخواند
به برگ گل نوشتم من كه او را دوست ميدارم گل را به او دادم ولي افسوس
او گل را به زلف كودكي آويخت تا او را بخنداند
صبا را ديدم و گفتم صبا دستم به دامانت ، بگو از من به دلدارم
تو را من دوست ميدارم
ولي ناگه زِ ابر تيره برقي جست و روي ماه‌ تابان را بپوشانيد

تنهايی آنقدر قيمتیست ؛  که در نمی گشايم   ؛  حتی برای تو؛  که سالها منتظرت بودم ....  

من از پشت شبهای بی خاطره
من از پشت زندان غم آمدم
من از آرزوهای دور ودراز
من از خواب چشمان نم آمدم
تو تعبير رؤيای ناديده ای
تو نوری كه بر سايه تابيده ای
تو يك آسمان بخشش بی طلب
تو بر خاك ترديد باريده ای
تو يك خانه در كوچه زندگی
تو يك كوچه در شهر آزادگی
تو يك شهر در سرزمين حضور
تويی راز بودن به اين سادگی
مرا با نگاهت به رؤيا ببر
مرا تا تماشای فردا ببر
دلم قطره ای بي تپش در سراب
مرا تا تكاپوی دريا ببر

                قصه نيستم كه بگويي

                         نغمه نيستم كه بخواني

                              صدا نيستم كه بشنوي

                                     يا چيزي چنان كه ببيني

                                               يا چيزي چنا نكه بداني

                                                     من درد مشتركم مرا فرياد كن

                        با دلي تنگ به جبران گناهي كه نكردم

                        گريه ها كردم و بر اتش دل اشك فشاندم

                         ناگزير اشك فشان غمزه از كوي تو رفتم

                          نا اميدانه ز دل اه غريبانه كشيدم

                           تا به سوگ دل تنها شده مستانه بگريم

                         نيم جان پيكر خود بر در ميخانه كشيدم

اي كاش گل بودي و من از باغها ميچيدمت

 يا كه طلوعي بودي و از پنجره ميديدمت

اي كاش چشمانت ضريحي داشت چون رنگين كمان

هر وقت باران مي گرفت از دور مي بوسيدمت

ديدن دريا به من آرامش نمی‌دهد . نگاه کردن به کهکشانها هم شگفتی ندارد . من تنهايم و در حسرت يک آرامش مطلق . نمی‌دانم چرا پرندگان آواز نمیخوانند يا برگهای پاييزی جلوه‌گری می‌کنند .

ای خدا

          چرا نمی‌دانم من کيستم ؟

                                          من چه می‌خواهم ؟

                                                                    من چه دارم ؟

ديدم چشمان زيبايت را به هيچ چشمی نگاه نکردم. ديدم ابروهای کمانت را به هيچ صورتی خيره نشدم به اميد آ ن که مرا به زيبايی خود راهی بدهی.ندادی و اين گونه ديوانه خنده چون ماه ات شدم شايد  اينگونه بهتر بود ... زندگی در ر ويای جوانی چون من مثل طوفان است روزی به اين سو ميوزد روزی به آن سو که چطور من با يک لبخند مست ميشوم ! با يک نگاه بد زخمی ! شايد بگوييد ديوانه . اما به بزرگی دريای خزر که هر چه مردم روستای نامی دارند  از آن است ديوانگی نيست بلکه محبت حس زيبای پرستو به نوزادش است که در انسان والاتر است.من دوست دارم کسی را که من را  همچون ته مانده  چای بيرون نمی اندازد و به يادم هست.از خودت بپرس کسی به يادت هست.يا شايد مثل منی من .

از محبت متنفرم! چون ويرانگر است می تواند شيطان شود . اما يادت باشد من فراموشت نکردم!!!!

(عکس از وبلاگ     ملینا

تو عزیزم جام شرابی ....

من ولی ...

    شراب تو را نخورده مست  شدم

و  جام عشق را دادم به دستان زیبایت خواه نوش خواه  بشکن من مطیع توام

       تنها دلیل زندگی دوستت دارم